Ελληνικός Τύπος ώρα Μηδέν: Τι έχουν στην Ελλάδα οι εφημερίδες και πεθαίνουν;

Σε έναν αγωνιώδη «γύρο του θανάτου» έχει μετατραπεί ο αλλοτινός «γύρος του θριάμβου» περασμένων δεκαετιών για τις ελληνικές εφημερίδες, πανελλαδικές και τοπικές, με τη βασική, πρόχειρη αιτία-«άλλοθι» να εστιάζεται στην απαξίωση της αναγνωστικής συνήθειας εξαιτίας του ανταγωνισμού που ασκούν οι «Συμπληγάδες» της πιο εντυπωσιακής στην κατανάλωσή της, Τηλεόρασης και του σαφέστατα ταχύτερου και πιο ευέλικτου Διαδικτύου. Η εξήγηση αυτή, λογική και απολύτως αποδεκτή έως ένα σημείο, συνιστά μια μάλλον γενική υπεραπλούστευση καθώς φαίνεται να ισχύει μόνο για την ελληνική αγορά καθώς σε άλλες χώρες οι Εφημερίδες και συγκρατούν τις πωλήσεις τους και διατηρούν την αξιοπιστία τους. Το οξύμωρο είναι πάντως ότι αν ακόμη ζει ο ελληνικός Τύπος, έστω και σχεδόν ημιθανής, αυτό το λιγοστό οξυγόνο το οφείλει στους ίδιους τους «δήμιους» που δείχνει με το δάχτυλό του: το Διαδίκτυο και την Τηλεόραση, που συνεχίζουν να αναπαράγουν ή να προβάλλουν την ύλη των εφημερίδων στα πρωτοσέλιδα και τις ενημερωτικές τους εκπομπές, αντίστοιχα, επιστρέφοντας, αν όχι έσοδα, σίγουρα, ωστόσο, πολιτικό κεφάλαιο, ενεργώντας ως «πολλαπλασιαστές» και «καλοί αγωγοί» επιρροής των παραδοσιακών εκδοτών προς την Κοινωνία και την κεντρική πολιτική σκηνή.

Πλαισίωση και πολιτική οικονομία του Ελληνικού Τύπου: Η δημοσιογραφική κάλυψη των μνημονίων

Οι τρεις δανειακές συμβάσεις που υπέγραψαν οι Ελληνικές κυβερνήσεις με τους δανειστές (2010-2015) αποτελούν ένα από τα κορυφαία πολιτικά ζητήματα της σύγχρονης πολιτικής ιστορίας της Ελλάδας, αλλά και της Ευρώπης. Τα μνημόνια έφεραν αρκετές φορές την Ελλάδα στην κορυφή της ατζέντας της Ευρωπαϊκής και παγκόσμιας επικαιρότητας, αλλά προκάλεσαν και το ενδιαφέρον των επιστημόνων της επικοινωνίας.Ιδιαίτερη προσοχή δόθηκε στην αναπαράσταση της Ελλάδας στα διεθνή μέσα, αλλά και στον αντίκτυπο που είχε η κρίση στα Μέσα Ενημέρωσης και τη δημοσιογραφία της χώρας. Αντίθετα, το παρόν άρθρο εστιάζει στην κάλυψη των τριών μνημονίων από τον Ελληνικό Τύπο, καθώς και την επιρροή που είχαν στη δημοσιογραφική διαδικασία παραγωγής περιεχομένου οι σχέσεις μεταξύ της δομής του Τύπου και της δομής της πολιτικής.

Ελληνικά Μέσα ενημέρωσης: το παράδοξο σπιράλ αξιοπιστίας

Πριν 30 χρόνια, η σχέση ανάμεσα στους πολίτες και τα μέσα ενημέρωσης, ιδίως τα ιδιωτικά, θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως ειδυλλιακή. Οι πολίτες εγκατέλειπαν τα κρατικά μέσα και στράφηκαν αρχικά στην ιδιωτική ραδιοφωνία και μετέπειτα στην ιδιωτική τηλεόραση. Σταδιακά όμως, αυτή η σχέση έχασε τη μαγεία της. Η εμπιστοσύνη χρησιμοποιείται συχνά για να σκιαγραφηθούν οι σχέσεις με την πάροδο του χρόνου μεταξύ δύο πλευρών. Στην πράξη, η εμπιστοσύνη ενέχει πολλά συστατικά στοιχεία προερχόμενα από κάθε πτυχή της κοινωνικής ζωής, από την αγάπη και τη σύνδεση παιδιού – γονέων έως την πολιτική συμμετοχή και ούτω καθεξής.