Η παρούσα έρευνα εξετάζει τις μιντιακές αναπαραστάσεις των πολιτικών δημόσιας υγείας και της λειτουργίας του ΕΣΥ στον ελληνικό έντυπο Τύπο κατά την περίοδο 2010–2020. Μέσα από την ποσοτική ανάλυση περιεχομένου ενός αντιπροσωπευτικού δείγματος 800 δημοσιευμάτων από εφημερίδες εθνικής εμβέλειας, η μελέτη διερευνά πώς η οικονομική κρίση και η λιτότητα πλαισιώθηκαν επικοινωνιακά, συναρτήσει του πολιτικού προσανατολισμού των μέσων. Τα εμπειρικά ευρήματα επιβεβαιώνουν την έντονη πολιτικοποίηση των μέσων ενημέρωσης στη χώρα. Η δημοσιογραφική κάλυψη εγκλωβίστηκε σε δύο συγκρουσιακά αφηγήματα: το ΕΣΥ ως «κρατική ασπίδα» έναντι του ΕΣΥ ως «μνημονιακού θύματος». Παράλληλα, η θεωρία της ιατρικοποίησης των μέσων (biomediatization) προσέλαβε στην Ελλάδα καθαρά πολιτικοοικονομικό χαρακτήρα, καθώς η υγεία διαμεσολαβήθηκε κυρίως ως δημοσιονομικό μέγεθος και πεδίο κομματικής αντιπαράθεσης.
Αν και ο Τύπος απευθύνθηκε στο κοινό υπό την ιδιότητα του πολίτη, η συστηματική προτίμηση σε κυβερνητικές και θεσμικές πηγές (άνω του 60%), σε συνδυασμό με τον περιορισμένο λόγο των ίδιων των ασθενών (12,2%), αναδεικνύει μια «δημοσιογραφία των ελίτ». Αυτή η δομή ευνόησε την περιπτωσιολογική πλαισίωση και τη δραματοποίηση μεμονωμένων περιστατικών, υποβαθμίζοντας τη σφαιρική αντιμετώπιση του ζητήματος.