Η Ρύθμιση της Διαφήμισης Ανθυγιεινών Τροφίμων στην Ευρώπη

Οι αρνητικές κοινωνικές και υγειονομικές επιπτώσεις του «junk food» είναι επιστημονικά τεκμηριωμένες. Η ισχυρή τους έλξη προς τα παιδιά οδήγησε τους νομοθέτες παγκοσμίως στη λήψη μέτρων περιορισμού της έκθεσης των ανηλίκων σε τέτοια μηνύματα. Σύμφωνα με πρόσφατη έκθεση του Παγκόσμιου Ιδρύματος Παχυσαρκίας (World Obesity Foundation), αν δεν ληφθούν δραστικά μέτρα, περισσότερα από 220 εκατομμύρια παιδιά θα είναι παχύσαρκα έως το 2040. Στο πλαίσιο αυτό, το Ευρωπαϊκό Παρατηρητήριο Οπτικοακουστικών Μέσων δημοσίευσε την έκθεση: «Διαφήμιση των ανθυγιεινών τροφίμων στην ευρωπαϊκή και εθνική νομοθεσία: έμφαση στην αυτορρύθμιση». Η έκθεση εξετάζει πώς τα κράτη μέλη χρησιμοποιούν την αυτορρύθμιση για να αντιμετωπίσουν την προώθηση τροφίμων HFSS (υψηλή περιεκτικότητα σε λιπαρά, ζάχαρη και αλάτι).

Continue reading →

Η Δημόσια Σφαίρα σε Κρίση: Αναπαραστάσεις των Πολιτικών Υγείας στον Ελληνικό Τύπο (2010–2020)

Η παρούσα έρευνα εξετάζει τις μιντιακές αναπαραστάσεις των πολιτικών δημόσιας υγείας και της λειτουργίας του ΕΣΥ στον ελληνικό έντυπο Τύπο κατά την περίοδο 2010–2020. Μέσα από την ποσοτική ανάλυση περιεχομένου ενός αντιπροσωπευτικού δείγματος 800 δημοσιευμάτων από εφημερίδες εθνικής εμβέλειας, η μελέτη διερευνά πώς η οικονομική κρίση και η λιτότητα πλαισιώθηκαν επικοινωνιακά, συναρτήσει του πολιτικού προσανατολισμού των μέσων. Τα εμπειρικά ευρήματα επιβεβαιώνουν την έντονη πολιτικοποίηση των μέσων ενημέρωσης στη χώρα. Η δημοσιογραφική κάλυψη εγκλωβίστηκε σε δύο συγκρουσιακά αφηγήματα: το ΕΣΥ ως «κρατική ασπίδα» έναντι του ΕΣΥ ως «μνημονιακού θύματος». Παράλληλα, η θεωρία της ιατρικοποίησης των μέσων (biomediatization) προσέλαβε στην Ελλάδα καθαρά πολιτικοοικονομικό χαρακτήρα, καθώς η υγεία διαμεσολαβήθηκε κυρίως ως δημοσιονομικό μέγεθος και πεδίο κομματικής αντιπαράθεσης.
Αν και ο Τύπος απευθύνθηκε στο κοινό υπό την ιδιότητα του πολίτη, η συστηματική προτίμηση σε κυβερνητικές και θεσμικές πηγές (άνω του 60%), σε συνδυασμό με τον περιορισμένο λόγο των ίδιων των ασθενών (12,2%), αναδεικνύει μια «δημοσιογραφία των ελίτ». Αυτή η δομή ευνόησε την περιπτωσιολογική πλαισίωση και τη δραματοποίηση μεμονωμένων περιστατικών, υποβαθμίζοντας τη σφαιρική αντιμετώπιση του ζητήματος.

Communication / Digital Media / πολιτική / Βusiness & Companies / δημοσιογραφία / Journalism / Media Industry / Regulation / TV

Ποιος εγγυάται το δικαίωμά μας στην παρακολούθηση σημαντικών γεγονότων;

Ποιος διασφαλίζει το δικαίωμά μας να παρακολουθούμε κορυφαίες αθλητικές ή πολιτιστικές εκδηλώσεις στην τηλεόραση και το διαδίκτυο; Το Ευρωπαϊκό Παρατηρητήριο Οπτικοακουστικών Μέσων δημοσίευσε πρόσφατα τη νέα εμπεριστατωμένη νομική του ανάλυση με τίτλο: «Γεγονότα μείζονος κοινωνικής σημασίας στο ευρωπαϊκό δίκαιο για τα οπτικοακουστικά μέσα». Η μελέτη υπογραμμίζει τη λεπτή ισορροπία μεταξύ της εμπορικής αποκλειστικότητας των ραδιοτηλεοπτικών φορέων και του δικαιώματος του κοινού στην πληροφόρηση. Παράλληλα, εξετάζεται η εφαρμογή αυτών των κανόνων από τα κράτη μέλη και η αλληλεπίδρασή τους με το δίκαιο του ανταγωνισμού, ώστε να διασφαλίζεται η δίκαιη πρόσβαση και η εύρυθμη λειτουργία της αγοράς.
Ενώ τα αθλήματα κυριαρχούν (με τους Ολυμπιακούς Αγώνες και το Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA να περιλαμβάνονται σχεδόν παντού), η έκθεση αποκαλύπτει μια τάση διεύρυνσης: όλο και περισσότερες χώρες περιλαμβάνουν γυναικεία αθλήματα, μη αθλητικές εκδηλώσεις που κάνουν πρωτοσέλιδα, καθώς και παραολυμπιακά αθλήματα.

Cinema / Digital Media / Βusiness & Companies / κινηματογράφος / Media Industry / Platforms / TV

Η Κινηματογραφική Αγορά στην Εποχή του VOD: Τάσεις και Δεδομένα

Το Ευρωπαϊκό Παρατηρητήριο Οπτικοακουστικών Μέσων δημοσίευσε νέα μελέτη, η οποία αναλύει τη διαθεσιμότητα των κινηματογραφικών ταινιών που κυκλοφόρησαν στις αίθουσες της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ-27) το 2022. Η μελέτη εξετάζει τη μετέπειτα διάθεσή τους σε γραμμική τηλεόραση και/ή σε πλατφόρμες βιντεοκατάλογου (SVOD, TVOD, FOD) σε 17 χώρες της ΕΕ κατά τα έτη 2023 και 2024.
Βασικό συμπέρασμα της έκθεσης αποτελεί ότι η πλειονότητα των ταινιών του 2022 διατέθηκε σε μεταγενέστερα παράθυρα εκμετάλλευσης. Συγκεκριμένα, η κινηματογραφική διανομή λειτουργεί ως μια εικονική «εγγύηση» για τη μετέπειτα πορεία τους στην αλυσίδα αξίας του οπτικοακουστικού τομέα: το 84% των ταινιών που κυκλοφόρησαν στους κινηματογράφους της ΕΕ-27 το 2022, ήταν διαθέσιμες στην τηλεόραση ή/και σε υπηρεσίες VOD το 2023.
Όσον αφορά την προέλευση των ταινιών, το 95% όλων των αμερικανικών κινηματογραφικών ταινιών που προβλήθηκαν το 2022 ήταν διαθέσιμες, σε σύγκριση με το 83 % των ευρωπαϊκών κινηματογραφικών ταινιών. Πρέπει να σημειωθεί ότι οι ευρωπαϊκές ταινίες αντιπροσώπευαν το 66 % όλων των κινηματογραφικών ταινιών που προβλήθηκαν στην ΕΕ-27 το 2022 και οι αμερικανικές ταινίες το 13%.

Cinema / Communication / Digital Media / Βusiness & Companies / κινηματογράφος / Media Industry / Regulation / TV

Η Χρηματοδότηση των Ευρωπαϊκών Ταινιών Μυθοπλασίας το 2023

Η νέα έκθεση του Ευρωπαϊκού Οπτικοακουστικού Παρατηρητηρίου αποκαλύπτει μια αγορά δύο ταχυτήτων. Ενώ ο μέσος προϋπολογισμός μιας ευρωπαϊκής ταινίας κινείται στα 2,17 εκατ. ευρώ, η δομή της χρηματοδότησής της εξαρτάται άμεσα από το μέγεθος της χώρας προέλευσης και το ύψος του budget. Η έκθεση διαπιστώνει επίσης ότι η άμεση δημόσια χρηματοδότηση παρέμεινε η σημαντικότερη πηγή χρηματοδότησης των ευρωπαϊκών κινηματογραφικών ταινιών μυθοπλασίας, συμβάλλοντας στο 26 % του συνολικού όγκου χρηματοδότησης. Τα κίνητρα παραγωγής παρέμειναν η δεύτερη σημαντικότερη πηγή χρηματοδότησης για τρίτη συνεχή χρονιά, αντιπροσωπεύοντας το 21% του συνολικού όγκου χρηματοδότησης. Η άμεση δημόσια χρηματοδότηση και τα κίνητρα παραγωγής συνιστούν συνολικά το 47% του συνολικού όγκου χρηματοδότησης των ευρωπαϊκών ταινιών μυθοπλασίας. Τόσο ο μέσος προϋπολογισμός όσο και οι δομές χρηματοδότησης διαφέρουν σημαντικά μεταξύ των αγορών. Συγκεκριμένα, το ποσοστό της άμεσης δημόσιας χρηματοδότησης στην χρηματοδότηση ταινιών μειώνεται με την αύξηση του μεγέθους της αγοράς και του όγκου του προϋπολογισμού.

Μειώθηκε κατά 5,5% η προσέλευση στους κινηματογράφους της Ευρώπης το 2025

Εκτιμήσεις του Ευρωπαϊκού Παρατηρητηρίου Οπτικοακουστικών Μέσων, που υπάγεται στο Συμβούλιο της Ευρώπης στο Στρασβούργο, δείχνουν ότι η πτώση της κινηματογραφικής προσέλευσης σε όλη την Ευρώπη συνεχίστηκε και εντάθηκε το 2025, με τις εισόδους να μειώνονται κατά 5,5% από 843 εκατομμύρια (έναντι -1,7% πέρυσι) σε 796 εκατομμύρια εισόδους. Αυτό συγκρίνεται με μείωση 1,7% το 2024 και σηματοδοτεί το χαμηλότερο επίπεδο εισιτηρίων από το 2022, όταν οι εισόδους ανήλθαν συνολικά σε 724 εκατομμύρια. Ενώ τα ακαθάριστα έσοδα από τα εισιτήρια στην Ευρώπη παρέμειναν σχετικά σταθερά το 2025, φθάνοντας τα 6,36 δισεκατομμύρια ευρώ, μόνο -0,6% κάτω από τα 6,40 δισεκατομμύρια ευρώ το 2024. Όπως και το προηγούμενο έτος, η μείωση της προσέλευσης αντισταθμίστηκε ως επί το πλείστον από την αύξηση της μέσης τιμής των εισιτηρίων, η οποία αυξήθηκε από 7,6 ευρώ σε περίπου 8,1 ευρώ (+6,6%).

Η Αγορά Οπτικοακουστικών Μέσων στην Ευρώπη: Η Έκθεση του 2024

Το Ευρωπαϊκό Παρατηρητήριο Οπτικοακουστικών Μέσων δημοσίευσε μελέτη με τίτλο «Κορυφαίοι φορείς της ευρωπαϊκής οπτικοακουστικής βιομηχανίας – Συγκέντρωση, καθεστώς, προέλευση και προφίλ (στοιχεία 2024)» στην οποία αναλύει τον ρόλο των μεγάλων ομίλων στη διαμόρφωση του κλάδου. Η μελέτη εξετάζει τις επιδόσεις των εταιρειών βάσει εσόδων από:
• Τη συνολική οπτικοακουστική αγορά και τη δημόσια χρηματοδότηση.
• Τη συνδρομητική τηλεόραση και τις υπηρεσίες SVOD (Subscription Video on Demand).
• Τη διαφήμιση στην online τηλεόραση και τις υπηρεσίες OTT (Over-the-Top) εντός βίντεο
Αυτό που αναδεικνύεται από την έκθεση είναι ότι ενώ οι ευρωπαϊκοί όμιλοι παραμένουν κυρίαρχοι στα παραδοσιακά μέσα, ο τομέας αυτός χάνει συνεχώς έδαφος. Ως αποτέλεσμα, το 2024 τα ευρωπαϊκά συμφέροντα αντιπροσώπευαν λιγότερο από το 50% των συνολικών εσόδων, όταν συνυπολογίζονται τόσο τα παραδοσιακά όσο και τα νέα μέσα ενημέρωσης.

Άρτος, Θεάματα και Πετροδολάρια: Ποιος Ελέγχει τη Νέα Παγκόσμια Αφήγηση;

Η συγχώνευση Paramount-Warner Bros., ύψους 111 δισ. δολαρίων, αποτελεί στρατηγική κίνηση των Ellison με σαουδαραβική χρηματοδότηση, μετατρέποντας το Χόλιγουντ σε εργαλείο γεωπολιτικής ισχύος. Το Ριάντ εφαρμόζει το δόγμα «άρτος και θεάματα», προσφέροντας ψυχαγωγία στη νεολαία του ως υποκατάστατο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Οι παρενέργειες είναι κρίσιμες: ξέπλυμα φήμης μέσω εμβληματικών brands, κίνδυνος αυτολογοκρισίας στην ενημέρωση (CNN) και εξαγορά επιρροής στην Ουάσιγκτον. Η οικονομική εξάρτηση καθιστά το Βασίλειο «πολύ μεγάλο για να επικριθεί». Παράλληλα, η συγκέντρωση εξουσίας οδηγεί σε δημιουργική στασιμότητα, καθώς τα στούντιο θυσιάζουν την καλλιτεχνική τόλμη για την εξυπηρέτηση χρεών και την προστασία των επενδυτών.