Η Ρύθμιση της Διαφήμισης Ανθυγιεινών Τροφίμων στην Ευρώπη

Οι αρνητικές κοινωνικές και υγειονομικές επιπτώσεις του «junk food» είναι επιστημονικά τεκμηριωμένες. Η ισχυρή τους έλξη προς τα παιδιά οδήγησε τους νομοθέτες παγκοσμίως στη λήψη μέτρων περιορισμού της έκθεσης των ανηλίκων σε τέτοια μηνύματα. Σύμφωνα με πρόσφατη έκθεση του Παγκόσμιου Ιδρύματος Παχυσαρκίας (World Obesity Foundation), αν δεν ληφθούν δραστικά μέτρα, περισσότερα από 220 εκατομμύρια παιδιά θα είναι παχύσαρκα έως το 2040. Στο πλαίσιο αυτό, το Ευρωπαϊκό Παρατηρητήριο Οπτικοακουστικών Μέσων δημοσίευσε την έκθεση: «Διαφήμιση των ανθυγιεινών τροφίμων στην ευρωπαϊκή και εθνική νομοθεσία: έμφαση στην αυτορρύθμιση». Η έκθεση εξετάζει πώς τα κράτη μέλη χρησιμοποιούν την αυτορρύθμιση για να αντιμετωπίσουν την προώθηση τροφίμων HFSS (υψηλή περιεκτικότητα σε λιπαρά, ζάχαρη και αλάτι).

Η Δημόσια Σφαίρα σε Κρίση: Αναπαραστάσεις των Πολιτικών Υγείας στον Ελληνικό Τύπο (2010–2020)

Η παρούσα έρευνα εξετάζει τις μιντιακές αναπαραστάσεις των πολιτικών δημόσιας υγείας και της λειτουργίας του ΕΣΥ στον ελληνικό έντυπο Τύπο κατά την περίοδο 2010–2020. Μέσα από την ποσοτική ανάλυση περιεχομένου ενός αντιπροσωπευτικού δείγματος 800 δημοσιευμάτων από εφημερίδες εθνικής εμβέλειας, η μελέτη διερευνά πώς η οικονομική κρίση και η λιτότητα πλαισιώθηκαν επικοινωνιακά, συναρτήσει του πολιτικού προσανατολισμού των μέσων. Τα εμπειρικά ευρήματα επιβεβαιώνουν την έντονη πολιτικοποίηση των μέσων ενημέρωσης στη χώρα. Η δημοσιογραφική κάλυψη εγκλωβίστηκε σε δύο συγκρουσιακά αφηγήματα: το ΕΣΥ ως «κρατική ασπίδα» έναντι του ΕΣΥ ως «μνημονιακού θύματος». Παράλληλα, η θεωρία της ιατρικοποίησης των μέσων (biomediatization) προσέλαβε στην Ελλάδα καθαρά πολιτικοοικονομικό χαρακτήρα, καθώς η υγεία διαμεσολαβήθηκε κυρίως ως δημοσιονομικό μέγεθος και πεδίο κομματικής αντιπαράθεσης.
Αν και ο Τύπος απευθύνθηκε στο κοινό υπό την ιδιότητα του πολίτη, η συστηματική προτίμηση σε κυβερνητικές και θεσμικές πηγές (άνω του 60%), σε συνδυασμό με τον περιορισμένο λόγο των ίδιων των ασθενών (12,2%), αναδεικνύει μια «δημοσιογραφία των ελίτ». Αυτή η δομή ευνόησε την περιπτωσιολογική πλαισίωση και τη δραματοποίηση μεμονωμένων περιστατικών, υποβαθμίζοντας τη σφαιρική αντιμετώπιση του ζητήματος.

Ποιος εγγυάται το δικαίωμά μας στην παρακολούθηση σημαντικών γεγονότων;

Ποιος διασφαλίζει το δικαίωμά μας να παρακολουθούμε κορυφαίες αθλητικές ή πολιτιστικές εκδηλώσεις στην τηλεόραση και το διαδίκτυο; Το Ευρωπαϊκό Παρατηρητήριο Οπτικοακουστικών Μέσων δημοσίευσε πρόσφατα τη νέα εμπεριστατωμένη νομική του ανάλυση με τίτλο: «Γεγονότα μείζονος κοινωνικής σημασίας στο ευρωπαϊκό δίκαιο για τα οπτικοακουστικά μέσα». Η μελέτη υπογραμμίζει τη λεπτή ισορροπία μεταξύ της εμπορικής αποκλειστικότητας των ραδιοτηλεοπτικών φορέων και του δικαιώματος του κοινού στην πληροφόρηση. Παράλληλα, εξετάζεται η εφαρμογή αυτών των κανόνων από τα κράτη μέλη και η αλληλεπίδρασή τους με το δίκαιο του ανταγωνισμού, ώστε να διασφαλίζεται η δίκαιη πρόσβαση και η εύρυθμη λειτουργία της αγοράς.
Ενώ τα αθλήματα κυριαρχούν (με τους Ολυμπιακούς Αγώνες και το Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA να περιλαμβάνονται σχεδόν παντού), η έκθεση αποκαλύπτει μια τάση διεύρυνσης: όλο και περισσότερες χώρες περιλαμβάνουν γυναικεία αθλήματα, μη αθλητικές εκδηλώσεις που κάνουν πρωτοσέλιδα, καθώς και παραολυμπιακά αθλήματα.