Το Δημογραφικό Πρόβλημα στην Ελλάδα και τα Μέσα Ενημέρωσης

Το δημογραφικό πρόβλημα της Ελλάδας εμφανίζεται όλο και πιο επιτακτικό τα τελευταία χρόνια καθώς η χώρα κρίνεται ως μια κοινωνία που γερνάει με ταχείς ρυθμούς, αλλά δεν ανανεώνεται, αφού οι θάνατοι έχουν αρχίσει να είναι περισσότεροι από τις γεννήσεις. Σύμφωνα με τα τελευταία επίσημα στοιχεία της απογραφής που πραγματοποιήθηκε το 2011, είναι η πρώτη φορά που σημειώθηκε μείωση του ελληνικού πληθυσμού (της τάξεως του 1,34% συγκριτικά με την προηγούμενη δεκαετία) από το 1951 και έπειτα. Βέβαια, η κατάσταση από το 2011 μέχρι σήμερα έχει γίνει ακόμα δυσμενέστερη, αφού έχει μεσολαβήσει η οικονομική ύφεση και οι καταστροφικές συνέπειές της. Στόχος της παρούσας μελέτης είναι να εξετάσει με ποιον τρόπο παρουσιάζεται το δημογραφικό πρόβλημα της χώρας από τις ελληνικές ειδησεογραφικές ιστοσελίδες. Τα άμεσα και ορατά αποτελέσματα της κρίσης εμφανίζονται στο πεδίο της, αλλά τα αποτελέσματα της έρευνας έδειξαν ότι οι ιστοσελίδες εστιάζουν περισσότερο στη δημογραφική γήρανση ενώ προβάλλουν το δημογραφικό πρόβλημα με τέτοιον τρόπο ώστε να αντανακλώνται αρχικά οι οικονομικές του επιπτώσεις.

Advertisements

Η Επιστροφή της ΕΡΤ και τα Μέσα Ενημέρωσης

Η επαναλειτουργία της ΕΡΤ στις 11 Ιουνίου 2015, δύο χρόνια μετά τη βίαιη διακοπή λειτουργίας της, αποτέλεσε ένα μεγάλο πολιτικό και μιντιακό γεγονός. Στο παρόν κείμενο γίνεται μια προσπάθεια καταγραφής της στάσης που κράτησαν τα μέσα ενημέρωσης σχετικά με την «επιστροφή» της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης καθώς και εάν υπήρχαν αποκλίσεις ανάμεσα στα μέσα ενημέρωσης σχετικά με την επαναλειτουργία της ΕΡΤ ανάλογα με τον πολιτικό τους προσανατολισμό.

Η Οδοντιατρική στα Μέσα Ενημέρωσης

Tί γνωρίζουμε για την οδοντιατρική και τις νόσους του στόματος; Πώς μαθαίνουμε για τους κίνδυνους της πλημμελούς στοματικής φροντίδας, αλλά και για τα οφέλη της καλής στοματικής υγείας; Πόσα γνωρίζουμε για τις νέες μεθόδους που χρησιμοποιεί η αισθητική οδοντιατρική και τελικά τι ισχύει για τη δημόσια οδοντιατρική περίθαλψη στη χώρα; Η ενημέρωση για τα οδοντιατρικά θέματα όπως και για όλα τα ζητήματα που εισχωρούν στο δημόσιο διάλογο παρέχεται από τα ΜΜΕ, τα οποία καθορίζουν σε μεγάλο βαθμό και τις αντίστοιχες δημόσιες αποκρίσεις. Στο παρόν κείμενο παρουσιάζονται τα αποτελέσματα της έρευνάς μας που μελέτησε τις αναπαραστάσεις της οδοντιατρικής στα μέσα ενημέρωσης, φιλοδοξώντας τα ευρήματα αυτής της πρώτης απόπειρας χαρτογράφησης της οδοντιατρικής πληροφόρησης από τα ΜΜΕ να αποτελέσουν ένα πεδίο γόνιμου προβληματισμού στους κόλπους τόσο της ιατρικής, όσο και της δημοσιογραφικής κοινότητας.

Αμφισβητώντας την τέταρτη εξουσία: Τα πραγματικά “fake news” είναι τα ΜΜΕ

Η έλλειψη εμπιστοσύνης του κοινού προς τα ΜΜΕ αποκτά διεθνώς ολοένα και μεγαλύτερες διαστάσεις, στην περίπτωση όμως της Ελλάδας φαίνεται να ξεπερνά κάθε προηγούμενο. H ανάδυση του «σκεπτικισμού» απέναντι στα παραδοσιακά ΜΜΕ πηγάζει από την αξιολόγηση των προθέσεων των δημοσιογράφων από το κοινό, καθώς το τελευταίο φαίνεται όλο και περισσότερο να βρίσκεται «σε επιφυλακή» για δημοσιογραφικές πρακτικές που ξεφεύγουν από τα επαγγελματικά πρότυπα άσκησης της δημοσιογραφίας. Oι πολίτες δείχνουν να εμπιστεύονται σε μεγαλύτερο βαθμό ανεξάρτητα επιχειρηματικά εγχειρήματα στο χώρο του διαδικτύου, ακόμη και blogs, μολονότι αναγνωρίζουν ότι δεν λειτουργούν με βάση τις επαγγελματικές νόρμες της δημοσιογραφίας.

Η χαμένη εμπιστοσύνη στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης

Από τις κύριες προκλήσεις που έχουν να αντιμετωπίσουν τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης είναι η αμφισβήτηση της αξιοπιστίας των πληροφοριών που μεταδίδουν. Όπως έδειξε μεγάλη έρευνα του Ινστιτούτου Reuters για τη μελέτη της δημοσιογραφίας (2017), οι περισσότεροι καταναλωτές περιεχομένου δεν εμπιστεύονται πια τα παραδοσιακά Μέσα ενημέρωσης, αλλά συγχρόνως έχουν γίνει περισσότερο καχύποπτοι και με τα Social Media. Εξαίρεση αποτελεί η περίπτωση της Ελλάδας.

Ο Τύπος ως «Αντίπαλος»

Η εχθρική σχέση μεταξύ των πολιτικών και των μέσων ενημέρωσης σε πολλές χώρες, ιδίως σε όσες υφίστανται οικονομική, πολιτική, αλλά και πολιτιστική κρίση, δεν είναι τόσο καινούργια, όσο υποστηρίζεται. Στην πράξη, είναι τόσο παλιά, όσο και η ίδια η σύγχρονη δημοκρατία. Όμως, η διαπάλη για την υπεροχή μεταξύ των πολιτικών, δημοσιογράφων και μέσων ενημέρωσης έχει οδηγήσει σε μια καθόλου ευνοϊκή κάλυψη και σχολιασμό της πολιτικής και ίσως, επακόλουθα, στην αύξηση του κυνισμού των πολιτών απέναντι τόσο στους πολιτικούς, όσο και στα μέσα ενημέρωσης και τους δημοσιογράφους. Τα νέα μέσα ενημέρωσης δεν διαφέρουν στην ουσία από τα παλαιότερα, στην πράξη λειτουργούν με γνώμονα τα ίδια, αν και κεκαλυμμένα οικονομικά κίνητρα και η δημόσια δυσαρέσκεια έχει απογειωθεί, καθώς πολλαπλασιάζεται από «post» σε «post» και τα συνακόλουθα like. Αν και το μέλλον της πολιτικής επικοινωνίας δεν είναι προδιαγεγραμμένο, υπάρχουν λόγοι τόσο για αισιοδοξία, όσο και για ανησυχία.