Το τέλος της αθωότητας
Δυστυχώς μέσα σε τρεις δεκαετίες, τα ελληνικά μέσα επικοινωνίας και ενημέρωσης περιήλθαν από μια φάση άκριτου ενθουσιασμού, ίσως και αθωότητας, σε μια φάση έντονου κορεσμού και απαισιοδοξίας.
Δυστυχώς μέσα σε τρεις δεκαετίες, τα ελληνικά μέσα επικοινωνίας και ενημέρωσης περιήλθαν από μια φάση άκριτου ενθουσιασμού, ίσως και αθωότητας, σε μια φάση έντονου κορεσμού και απαισιοδοξίας.
Η «σκοτεινή πλευρά» του διαδικτύου φαντάζει σε έναν «αμύητο» χρήστη του ως μία απροσπέλαστη και, συγχρόνως, εύκολα προσβάσιμη γωνιά της πόλης του, όπου το έγκλημα και η εν γένει παράνομη δραστηριότητα παρέχει κίνητρα για τη διαιώνισή της τόσο στον εικονικό, όσο και στον πραγματικό κόσμο.
Στην εποχή της σύγκλισης των μέσων βαδίζουμε εν πολλοίς σε νέες και ανεξερεύνητες περιοχές. Επομένως, είναι αναγκαίο να αντιμετωπίσουμε σε αυτή τη χώρα σφαιρικά πια τον τομέα της επικοινωνίας. Η Ελλάδα εκ των πραγμάτων καλείται να δρομολογήσει νέες πολιτικές, να χαράξει τους κανόνες του νέου επικοινωνιακού περιβάλλοντος, έχοντας γνώμονα την προάσπιση και προβολή της πολιτιστικής της ιδιαιτερότητας και τα συμφέροντα των πολιτών της. Η σύσταση του νέου Υπουργείου είναι σωστή, αρκεί η πολιτική του να βαδίζει με γνώμονα τη σύνεση, τη συναίνεση και την οραματική πολιτική.