Η Ιδιωτικότητα στην Ψηφιακή Εποχή: Ασκήσεις ισορροπίας ή αυταπάτες;

Στον ολοένα και πιο διασυνδεδεμένο «θαυμαστό καινούργιο κόσμο μας δεν αποτελεί καν «μυστικό» ότι τα δεδομένα των χρηστών που συγκεντρώνονται στην Ευρωπαϊκή Ένωση πωλούνται στους διαφημιστές στις ΗΠΑ. Εν μέσω γενικότερης κρίσης ή ακόμη και υποβάθμισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, αυτό όμως που αναμφισβήτητα διακυβεύεται είναι το ίδιο αξιακό σύστημα της Ευρωπαϊκής Ένωσης αφού η προστασία της ιδιωτικής ζωής και των προσωπικών δεδομένων αποτελούν σημαντικά θεμελιώδη δικαιώματα που έχουν ανάγκη μεγαλύτερης διεκδίκησης στην ψηφιακή εποχή.

Έτσι χωρίς πρόγραμμα…

Η περίπτωση των τηλεοπτικών αδειών δεν αποτελεί εξαίρεση αυτής της παθογένειας της ελληνικής πολιτικής σκηνής. Από την αρχή σχεδόν το ζήτημα των αδειών αντιμετωπίστηκε κυρίως με πολιτικά κριτήρια.. Αν πράγματι η πολιτεία θα ήθελε να βάλει τάξη σε αυτό το άναρχο τοπίο τα βήματα που έπρεπε να ακολουθήσει ήταν απλά και δεδομένα.

Η σημασιολογία της αδειοδότησης

Επειδή μεγάλα κανάλια έχουν ήδη αποκλειστεί κι επειδή από ότι φαίνεται οι επιχειρηματίες επιθυμούν να συνεχίσουν τη τηλεοπτική τους δραστηριότητα, προτείνουμε η κυβέρνηση να επανεξετάσει τον αριθμό των αδειών προτάσσοντας πλέον το τηλεοπτικό της σχέδιο. Προτείνουμε η ΕΡΤ αντί να μεταδίδει ξένα κανάλια από τις συχνότητές της χωρίς τίμημα, να τις μισθώσει σε ενδιαφερόμενους  ‘πρώην’ καναλάρχες με βάση την πρότασή τους και το προσφερόμενο τίμημά τους

Απόπειρες «ευταξίας»

Αξιοσημείωτο είναι ότι και η νέα διαδικασία αδειοδότησης πραγματοποιείται εν μέσω πολιτικοποίησης, τακτικισμών και αντεγκλήσεωνκαι υπό νομική αμφισβήτηση. Θα μπορούσε κανείς να είναι αισιόδοξος ότι θα τεθεί τέλος σε «27 χρόνια ανομίας»; Ή αντίθετα, όπως συνιστά η ιστορία των αδειών, βρισκόμαστε ενώπιον προεκλογικών διεργασιών; Το εγχώριο τηλεοπτικό πεδίο κινδυνεύει να εισέλθει σε μια παρόμοια με το 1989 κατάσταση μετά από 27 χρόνια, αν και τότε υπήρχε ο ενθουσιασμός για το νέο και προσοδοφόρο, και σήμερα η απαισιοδοξία που μαστίζει την ελληνική κοινωνία και οικονομία μετά από 7 σχεδόν χρόνια αδυσώπητης κρίσης

Αρχαιολογία των Μέσων, Archaeogaming και συναρπαστικές ανασκαφές

της Ορσαλίας Κασσαβέτη Το ακαδημαϊκό πεδίο της αρχαιολογίας, το οποίο καταλαμβάνει μία εξέχουσα θέση στον χώρο των ανθρωπιστικών επιστημών, συνδέεται, τουλάχιστον μέχρι τον προηγούμενο αιώνα, πρωτίστως με την αναζήτηση και τη μελέτη του υλικού πολιτισμού του παρελθόντος. Ωστόσο, πόσο μακρινό είναι αυτό το υπό εξέταση παρελθόν και με ποιον τρόπο το τελευταίο περιορίζει το αντικείμενο…

Ο πόλεμος των φορμά: η επιστροφή της αναλογικότητας

της Ορσαλίας Κασσαβέτη «…Όταν χρησιμοποιείς οικεία εργαλεία, βασίζεσαι πάνω σε έναν πολιτισμικό διάλογο… ως ένας καμβάς για να αντιπαραθέσεις το έργο σου […] Αυτή είναι και η εκδίκηση των παραδοσιακών μέσων…»[i] Brian Eno, συνθέτης και παραγωγός   Από τα τέλη του 19ου αιώνα, η ρητορική του technological sublime[ii] συνδέθηκε στις νεοσύστατες ΗΠΑ με μία τεχνοκρατική…

Το Netflix και ο αντίκτυπός του

του Στέλιου Παπαθανασόπουλου Η έλευση του Netflix και στην Ελλάδα σηματοδοτεί μια σειρά από μικρότερες ή μεγαλύτερες εξελίξεις στο επικοινωνιακό πεδίο της χώρας. Η επιτυχία του ή όχι βεβαίως θα εξαρτηθεί από τον εξελληνισμό του προγράμματός του, με άλλα λόγια τη δυνατότητα να προσφέρει ελληνικούς υπότιτλους αν όχι σε όλες τις ταινίες και σειρές που…