Στον πηγαιμό για … τις άδειες
Η αδειοδότηση των τηλεοπτικών σταθμών είναι μια χαρακτηριστική περίπτωση του πώς μια ορθή πρόθεση (νομιμοποίηση του τηλεοπτικού πεδίου) κινδυνεύει να μετουσιωθεί σε φωτοβολίδα και να σβήσει στο πέλαγος των εντυπώσεων.
Η αδειοδότηση των τηλεοπτικών σταθμών είναι μια χαρακτηριστική περίπτωση του πώς μια ορθή πρόθεση (νομιμοποίηση του τηλεοπτικού πεδίου) κινδυνεύει να μετουσιωθεί σε φωτοβολίδα και να σβήσει στο πέλαγος των εντυπώσεων.
Της Μαρίας Κωστάλα. Περίληψη: Αντικείμενο της παρούσας μελέτης είναι ο τρόπος που ο ελληνικός Τύπος προσέγγισε το ζήτημα της προσφυγικής/μεταναστευτικής κρίσης. Το Σεπτέμβριο 2015, η Ελλάδα – για δεύτερη φορά μέσα σε εννέα μήνες – βρισκόταν σε προεκλογική περίοδο. Την ίδια χρονική περίοδο πολλαπλασιάστηκαν οι προσφυγικές ροές στα ελληνικά νησιά. Η παγκόσμια κοινή γνώμη ευαισθητοποιήθηκε ιδίως…
Αξιοσημείωτο είναι ότι και η νέα διαδικασία αδειοδότησης πραγματοποιείται εν μέσω πολιτικοποίησης, τακτικισμών και αντεγκλήσεωνκαι υπό νομική αμφισβήτηση. Θα μπορούσε κανείς να είναι αισιόδοξος ότι θα τεθεί τέλος σε «27 χρόνια ανομίας»; Ή αντίθετα, όπως συνιστά η ιστορία των αδειών, βρισκόμαστε ενώπιον προεκλογικών διεργασιών; Το εγχώριο τηλεοπτικό πεδίο κινδυνεύει να εισέλθει σε μια παρόμοια με το 1989 κατάσταση μετά από 27 χρόνια, αν και τότε υπήρχε ο ενθουσιασμός για το νέο και προσοδοφόρο, και σήμερα η απαισιοδοξία που μαστίζει την ελληνική κοινωνία και οικονομία μετά από 7 σχεδόν χρόνια αδυσώπητης κρίσης