Ραδιόφωνο: Το αειθαλές μέσο

Η 13η Φεβρουαρίου έχει οριστεί ως η Παγκόσμια Μέρα Ραδιοφώνου και αποσκοπεί στην εξύμνηση του ραδιοφώνου ως μέσου επικοινωνίας, τη βελτίωση της διεθνούς συνεργασίας μεταξύ των ραδιοφωνικών φορέων και την ενθάρρυνση τόσο των μεγάλων διεθνών δικτύων, όσο και των τοπικών ραδιοφώνων, να προωθήσουν την πρόσβαση στην πληροφόρηση και την ελευθερία της έκφρασης στα ερτζιανά.  Ο εορτασμός της Παγκόσμιας Ημέρας Ραδιοφώνου αναγνωρίζει τον μοναδικό ρόλο  και την εμβέλεια του ως μέσο που προσεγγίζει το μεγαλύτερο κοινό και ειδικότερα το 95% του παγκόσμιου πληθυσμού. Καθιερώθηκε ως ημερομηνία από την UNESCO στις 29 Σεπτεμβρίου 2011, μετά από εισήγηση της Ισπανικής Ακαδημίας Ραδιοφώνου και η 13η Φεβρουαρίου συνδέεται με την αντίστοιχη μέρα του 1947 όπου και λειτούργησε για πρώτη φορά το ραδιόφωνο του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών.

Πόσοι κάτοικοι της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχουν την οικονομική δυνατότητα να συνδεθούν στο διαδίκτυο;

Όλοι υποστηρίζουν ότι το διαδίκτυο έχει καταστεί αόρατη τεχνολογία, όπως το ηλεκτρικό ρεύμα καθώς έχει διαδοθεί παντού και χρησιμοποιείται από όλους. Κατά πόσο όμως αυτό ισχύει; Το 2022, το 2,4% του πληθυσμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε μια από τις πιο πλούσιες περιοχές του πλανήτη μας, σύμφωνα με την Eurostat,  δεν είχε την οικονομική δυνατότητα να αποκτήσει σύνδεση στο διαδίκτυο. Το αντίστοιχο ποσοστό για τα άτομα που βρίσκονται στο επίπεδο φτώχειας ήταν 7,6%. Σε σύγκριση με το 2021, η κατάσταση εμφανίζεται κάπως βελτιωμένη.

Ο μουσικός περιοδικός τύπος στην Ελλάδα και η κρίση της έντυπης δημοσιογραφίας

Η οικονομική κρίση και οι τεχνολογικές εξελίξεις δεν επέφεραν μόνον επιπτώσεις στα μέσα ενημέρωσης και στις εφημερίδες. Ο περιοδικός τύπος ήταν ένα από τα μεγάλα τους θύματα, και ο μουσικός περιοδικός τύπος μία από τις μεγαλύτερες απώλειες στον κλάδο του Τύπου. Τα μουσικά έντυπα που κυκλοφόρησαν στην Ελλάδα, ανήκαν στις βασικότερες πηγές ενημέρωσης για θέματα σχετικά με την ελληνική και την ξένη μουσική και κυκλοφορούσαν συνήθως στις αρχές κάθε μήνα. Κάποια έβγαιναν στα μέσα του μήνα, άλλα ήταν δεκαπενθήμερα και άλλα μηνιαία, ενώ διανέμονταν κυρίως σε περίπτερα ακόμη και σε μίνι μάρκετ της χώρας, με τους αναγνώστες και μουσικόφιλους να περιμένουν εναγωνίως την κυκλοφορία του νέου τεύχους. Σε αυτά μπορούσε κανείς να διαβάσει μουσικές κριτικές, δισκοκριτικές και ειδική αρθρογραφία, γραμμένη ταυτόχρονα με τις μουσικές εξελίξεις, η οποία έδινε «παλμό» στην εποχή, διευρύνοντας την απήχηση των εντύπων στο φιλόμουσο κοινό. Η οικονομική κρίση είχε αρνητικό αντίκτυπο με αποκορύφωμα την τριετία 2010 – 2012, στην οποία το ένα μουσικό έντυπο έκλεινε το ένα πίσω από το άλλο. Παρουσιάζονται τα αποτελέσματα έρευνας που αποπειράται να καταγράψει και χαρτογραφήσει την πορεία των μουσικών εντύπων στην Ελλάδα.