Τεχνητή  Νοημοσύνη, Δημιουργοί και Πνευματικά Δικαιώματα

Η ραγδαία εξέλιξη της παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης φέρνει στο προσκήνιο ένα κρίσιμο ερώτημα: πώς μπορεί η ευρωπαϊκή νομοθεσία να προστατεύσει τα πνευματικά δικαιώματα χωρίς να πνίξει την καινοτομία; Η νέα έκθεση του Ευρωπαϊκού Παρατηρητηρίου Οπτικοακουστικών Μέσων χαρτογραφεί το πολύπλοκο αυτό τοπίο. Εστιάζει στην εξόρυξη κειμένου και δεδομένων, αποκαλύπτοντας σημαντικές αποκλίσεις μεταξύ εθνικών νομοθεσιών και έντονες αμφιβολίες για το αν οι ισχύουσες εξαιρέσεις καλύπτουν πλήρως την εκπαίδευση της ΤΝ. Παράλληλα, εξετάζει το νομικό καθεστώς των «προτροπών» (prompts) και τους όρους χρήσης των πλατφορμών, που συχνά μεταθέτουν την ευθύνη στους χρήστες. Το βασικό συμπέρασμα είναι ότι το ευρωπαϊκό πλαίσιο υστερεί έναντι της τεχνολογικής προόδου, καθιστώντας επιτακτική την ανάγκη για μια νέα, ισορροπημένη προσέγγιση που θα προστατεύει τους δημιουργούς χωρίς να παρεμποδίζει την ανάπτυξη.

Η Σαθρή «Αρχιτεκτονική» ενός Γενναίου Ψηφιακού Κόσμου

Στο σύγχρονο επικοινωνιακό πεδίο, όπου η λογική της επικοινωνίας μέσω πλατφορμών είναι κυρίαρχη, ο ψηφιακός μετασχηματισμός εισέρχεται σε μια νέα φάση όχι μόνο λόγω της αναδιάταξης που προκαλεί η άνοδος της τεχνητής νοημοσύνης αλλά και λόγω της κυρίαρχης θέσης που έχουν αποκτήσει οι τεχνολογικοί κολοσσοί στη διανομή της πληροφορίας. Με τις αποφάσεις τους, όπως αυτή του ιδρυτή της Meta Mark Zuckerberg, που καταργεί τις διαδικασίες διακρίβωσης γεγονότων (fact-checking) από τις πλατφόρμες του, ενισχύεται η ήδη «ταραχώδης» εξέλιξη του επικοινωνιακού πεδίου απέναντι σε ένα μιντιακό σύστημα που επιδιώκει εναγωνίως τη βιωσιμότητά του μέσω νέων επιχειρηματικών μοντέλων και ταυτόχρονα επιζητάει τη βελτίωση της αυτονομίας του και την αποκατάσταση της αξιοπιστίας του. Ο Mark Zuckerberg ουσιαστικά φαίνεται να αντιμετωπίζει το fact-checking ως ακτιβισμό. Αδυνατεί να αντιληφθεί ότι πρόκειται για μια θεμελιώδη διαδικασία που απορρέει από τα τρωτά σημεία του ψηφιακού επικοινωνιακού πεδίου με στόχο να τα μετριάσει και για αυτό την εξισώνει εμμέσως με μηχανισμό προώθησης σκοπιμοτήτων ή λήψης θέσεων από τους διακριβωτές γεγονότων (fact-checkers).

Πόσοι κάτοικοι της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχουν την οικονομική δυνατότητα να συνδεθούν στο διαδίκτυο;

Όλοι υποστηρίζουν ότι το διαδίκτυο έχει καταστεί αόρατη τεχνολογία, όπως το ηλεκτρικό ρεύμα καθώς έχει διαδοθεί παντού και χρησιμοποιείται από όλους. Κατά πόσο όμως αυτό ισχύει; Το 2022, το 2,4% του πληθυσμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε μια από τις πιο πλούσιες περιοχές του πλανήτη μας, σύμφωνα με την Eurostat,  δεν είχε την οικονομική δυνατότητα να αποκτήσει σύνδεση στο διαδίκτυο. Το αντίστοιχο ποσοστό για τα άτομα που βρίσκονται στο επίπεδο φτώχειας ήταν 7,6%. Σε σύγκριση με το 2021, η κατάσταση εμφανίζεται κάπως βελτιωμένη.