Η χρήση των τηλεοπτικών πλατφορμών στην Ευρώπη: Τάσεις και δυναμικές

Η κατανάλωση βίντεο κατά παραγγελία μέσω συνδρομητικών υπηρεσιών (SVOD) στην Ευρώπη παρουσιάζει έντονη συγκέντρωση. Σύμφωνα με την ετήσια έκδοση του Ευρωπαϊκού Οπτικοακουστικού Παρατηρητήριο, τρεις κύριες πλατφόρμες —Netflix, Prime Video και Disney+— συγκεντρώνουν το 85% του συνολικού χρόνου παρακολούθησης. Παράλληλα, η κατανομή των ειδών είναι εξίσου συγκεντρωμένη, καθώς τα έργα μυθοπλασίας κυριαρχούν με ποσοστά 87% στο κινηματογραφικό και 95% στο τηλεοπτικό περιεχόμενο. Η παρακολούθηση ταινιών επικεντρώνεται κυρίως σε πρόσφατες κυκλοφορίες.

Νέα πρόκληση στην ευρωπαϊκή τηλεοπτική αγορά;

Καθώς οι πολιτικές δυνάμεις που προσπαθούν να αποδομήσουν, αν όχι διαλύσουν, την Ευρώπη, βρίσκονται σε σταθερή πορεία ανόδου, είναι ενθαρρυντικό να βλέπουμε ότι οι ευρωπαϊκοί τηλεοπτικοί φορείς, τουλάχιστον, αποκτούν έναν ευρωπαϊκό προσανατολισμό. Αντιμέτωποι με μια αυξανόμενη απειλή από τις παγκόσμιες πλατφόρμες ροής (streaming) καθώς έχουν μεγάλη απήχηση στις προτιμήσεις του ευρωπαϊκού κοινού οι μεγάλοι φορείς των παλαιών και για πολλούς συστημικών μέσων ενημέρωσης της Ευρώπης ενώνουν τις δυνάμεις τους για να προσπαθήσουν να κρατήσουν τους «βαρβάρους εκτός των πυλών». Τα τελευταία στοιχεία είναι ανησυχητικά. Οι αμερικανικές συνδρομητικές υπηρεσίες streaming video στην πράξη ελέγχουν την τηλεοπτική κατανάλωση των Ευρωπαίων. Περίπου το 85% του χρόνου προβολής προέρχεται από το Netflix, το Prime Video και το Disney+, με το αμερικανικό περιεχόμενο να υπερκαταναλώνεται συστηματικά και τα ευρωπαϊκά έργα να υποκαταναλώνονται.

Τα ελληνικά κανάλια στον ίλιγγο της διαδικτυακής τηλεόρασης

Με συνοπτικές διαδικασίες και πολύ ταχύτερα από όσο προέβλεπαν οι έρευνες, «μεταναστεύουν» οι τηλεθεατές στις διαδικτυακές (streaming) πλατφόρμες, γοητευμένοι από το νέο τρόπο τηλεθέασης που τους παρέχει πλούσιο περιεχόμενο και ψυχαγωγία από όλον τον κόσμο, χωρίς προγραμματισμένο ραντεβού με την TV και κυρίως χωρίς διάλειμμα για διαφημίσεις…
Κολοσσιαίες πλατφόρμες διανομής αλλά κυρίως παραγωγής τηλεοπτικού περιεχομένου «αλώνουν» τη μια μετά την άλλη μεγάλες και μικρότερες αγορές με την ελληνική επιχειρηματική τηλεοπτική σκηνή να αντιμετωπίζει τις κοσμογονικές αλλαγές αρχικά με αδιαφορία, στη συνέχεια αμήχανα και εσχάτως με μια δόση «δημιουργικής» ζήλειας και μιμητισμού μέχρι του σημείου να μην μπορεί, αντιγράφοντας το μοντέλο, να ξεφύγει από την κατάληξη …flix του πρωτοπόρου της νέας πολλά υποσχόμενης, κατηγορίας: Του Netflix.