Τα μέσα ενημέρωσης στην εποχή της πανδημίας

Μεταξύ σφύρας και άκμονος βρίσκονται τα ελληνικά μέσα ενημέρωσης στο μεσοδιάστημα των δύο lockdown, έχοντας περάσει ήδη 10 «πέτρινα χρόνια» εξαιτίας της γενικής οικονομικής κρίσης αλλά ιδιαίτερα της μιντιακής, οι οποίες κατάφεραν καίριο πλήγμα τόσο στα έσοδα, όσο και στην αξιοπιστία τους. Περαιτέρω πτώση των επιδόσεων των εφημερίδων και των περιοδικών σε κυκλοφορίες και αναγνωσιμότητες, λόγω του περιορισμού των αναγνωστών, ανάλογη πτώση των δεικτών ακροαματικότητας των ραδιοφωνικών σταθμών εξαιτίας της μείωσης μετακίνησης με αυτοκίνητο, αύξηση της τηλεθέασης των καναλιών και επισκεψιμότητας των ιστοσελίδων, χωρίς συνακόλουθη άνθηση των διαφημιστικών εισροών και κεφαλαιοποίηση της συγκυρίας προς όφελος του ταμείου, είναι ορισμένα κοινά χαρακτηριστικά του πρώτου και δεύτερου κύματος της πανδημίας. Ωστόσο, υπάρχουν και σημαντικές διαφορές: Στα ποσά της διαφημιστικής «ένεσης» στα ΜΜΕ για την καμπάνια ενημέρωσης για τον κορωνοϊό, στη νέα νομοθεσία που προωθείται για τα ΜΜΕ με τις αντιδράσεις (για ένα σημείο) κομμάτων, ενώσεων και σωματείων να κορυφώνονται με την πρόσφατη απεργία στα τηλεοπτικά κανάλια.

Οι Έλληνες και ο Κορωνοϊός: Μια χώρα σε συνθήκες πρωτόγνωρες

Παρουσιάζονται τα αποτέλεσμα της έρευνας που στόχο έχει να καταγράψει τις απόψεις και τις ανησυχίες των Ελλήνων για ζητήματα που σχετίζονται με την πρωτόγνωρη πανδημία του Κορωνοϊού και τις αλλαγές που επέφερε στην καθημερινότητά τους στον τομέα της εργασίας, των διαπροσωπικών επαφών, των οικογενειακών-κοινωνικών τους δραστηριοτήτων. Παράλληλα, διερευνάται σε ποιο βαθμό η κρίση της πανδημίας έχει επηρεάσει την εμπιστοσύνη των πολιτών απέναντι σε βασικούς θεσμούς και πρόσωπα του δημόσιου βίου που εμπλέκονται στη διαχείριση των έκτακτων συνθηκών όπως είναι η κυβέρνηση, ο πρωθυπουργός, η αστυνομία, ο υπουργός υγείας, οι εξειδικευμένοι επιστήμονες, η εκκλησία, τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα, τα μέσα ενημέρωσης. Δεδομένου ότι στην κρίσιμη αυτή περίοδο η συζήτηση για τον Κορωνοϊό έχει αναδειχθεί σε πρωταρχικό ζήτημα της δημόσιας σφαίρας με καθοριστική για την ενημέρωση των πολιτών τη συμβολή διαφόρων πηγών πληροφόρησης (μέσα ενημέρωσης, αρμόδιες Αρχές, οικογενειακός-κοινωνικός περίγυρος) η έρευνα επικεντρώνεται επίσης στην αξιολόγηση και στάση του κοινού απέναντι στις παραπάνω πηγές.

Πώς άλλαξε η τηλεόραση στην COVID19 εποχή

Τη δική της ρεβάνς παίρνει την περίοδο της πανδημίας η ελληνική τηλεόραση. Όμως δείχνει αμήχανη κι είναι μάλλον απρόθυμη να σταθεί πλήρως στο ύψος των απαιτήσεων των τηλεθεατών για ποιοτικό ενημερωτικό και ψυχαγωγικό περιεχόμενο. Καθώς επανέρχεται η γοητεία της «ενημερω-διασκέδασης» που είχε περιοριστεί την εποχή προ Κορωνοϊού, η ελληνική TV ελεύθερη, δημόσια και συνδρομητική, αποσπά ένα πλήρες 8ωρο από τον καθημερινό χρόνο των «εγκλείστων» της πανδημίας, «χτυπάει» διψήφια νούμερα στον πίνακα του χρηματιστηρίου τηλεθέασης. Μπορεί να βλέπουμε περισσότερη τηλεόραση, όμως τα διαφημιστικά έσοδα αντί να αυξάνονται, μειώνονται.