Πώς άλλαξε η τηλεόραση στην COVID19 εποχή

Τη δική της ρεβάνς παίρνει την περίοδο της πανδημίας η ελληνική τηλεόραση. Όμως δείχνει αμήχανη κι είναι μάλλον απρόθυμη να σταθεί πλήρως στο ύψος των απαιτήσεων των τηλεθεατών για ποιοτικό ενημερωτικό και ψυχαγωγικό περιεχόμενο. Καθώς επανέρχεται η γοητεία της «ενημερω-διασκέδασης» που είχε περιοριστεί την εποχή προ Κορωνοϊού, η ελληνική TV ελεύθερη, δημόσια και συνδρομητική, αποσπά ένα πλήρες 8ωρο από τον καθημερινό χρόνο των «εγκλείστων» της πανδημίας, «χτυπάει» διψήφια νούμερα στον πίνακα του χρηματιστηρίου τηλεθέασης. Μπορεί να βλέπουμε περισσότερη τηλεόραση, όμως τα διαφημιστικά έσοδα αντί να αυξάνονται, μειώνονται.

Ανθεκτικά στον Κορωνοϊό, TV και online – Η ώρα της κρίσης για Τύπο και Ραδιόφωνο

Μια νέα μιντιακή συμπεριφορά αναγκάζονται να υιοθετήσουν οι Έλληνες πολίτες όσο διαρκεί η πανδημία του Κορωνοϊού. Η τηλεόραση, πλούσια σε ενημέρωση πλην φτωχή σε ψυχαγωγικό και ζωντανό πρόγραμμα, γνωρίζει σημαντική αύξηση της τηλεθέασης με τις μικρότερες δυνατές απώλειες από πλευράς απορρόφησης διαφημιστικών εσόδων. Η χρήση του διαδικτύου έχε «απογειωθεί» λόγω του εγκλεισμού, της τηλε-εργασίας και της χρήσης συνδρομητικών υπηρεσιών ψυχαγωγίας streaming, χωρίς ωστόσο να είναι σε θέση οι ελληνικοί ενημερωτικοί ιστότοποι να κεφαλαιοποιήσουν αυτή την εξέλιξη. Εφημερίδες και Ραδιόφωνο είναι οι μεγάλοι «χαμένοι» με τον Τύπο να πληρώνει το αντίτιμο του περιορισμού και της αδυναμίας πώλησης του «υλικού προϊόντος» στα μη πολυσύχναστα πλέον σημεία πώλησης, ενώ το Ραδιόφωνο, πληρώνει δυστυχώς κι αυτό τις συνέπειες από την επιβολή μέτρων και του περιορισμού της μετακίνησης με αυτοκίνητο.

Το μέλλον της τηλεόρασης

Η 21η Νοεμβρίου έχει οριστεί από την ΟΥΝΕΣΚΟ ως η παγκόσμια ημέρα της τηλεόρασης. Η ελληνική πολιτεία διαμέσου του σήριαλ των αδειών έχει ασχοληθεί σχεδόν καθημερινά με τις τηλεοπτικές εξελίξεις τουλάχιστον τα τελευταία τριάντα χρόνια. Στην πράξη εκ διαισθήσεως αναγνωρίζουμε το ρόλο της τηλεόρασης ως το νέο πεδίο της κοινής μας αναφοράς, τη νέα μας φαντασιακή πλατεία και γειτονιά. Κι αυτό συνεχίζει να γίνεται και στην εποχή του διαδικτύου, τουλάχιστον για το κοντινό μας μέλλον. Η έλευση της τηλεόρασης, με τη μορφή μιας εφαρμογής (app) σημαίνει επίσης την έλευση πολλών νέων ανταγωνιστών στο πεδίο, πολλοί από αυτούς με επιχειρηματικά μοντέλα (και οικονομικούς στόχους) τελείως διαφορετικά από εκείνα που ξέραμε μέχρι σήμερα. Αυτό δεν σημαίνει ότι ο καθένας μπορεί να κερδίσει, και έτσι σίγουρα θα υπάρχουν νικητές και ηττημένοι.
Το ερώτημα είναι λοιπόν κατά πόσο είμαστε τελικά έτοιμοι ως χώρα να ανταποκριθούμε στα κελεύσματα αυτής της νέας εποχής ή θα περιμένουμε άλλα τριάντα χρόνια για να καταλάβουμε πού βρισκόμαστε.