Η συμπεριφορά του Έλληνα καταναλωτή στο σύγχρονο διαδικτυακό περιβάλλον

Συγκυρίες όπως αυτή της καραντίνας εντείνουν τη χρήση του διαδικτύου και των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Γεγονός είναι ότι οι μιντιακές συνήθειες όλο και περισσότερο μεταφέρονται στο διαδίκτυο. Το ίδιο ισχύει με την καταναλωτική συμπεριφορά των χρηστών. Δεν είναι ίσως τυχαίο ότι το Facebook θεωρείται αποτελεσματικό διαφημιστικό όχημα κι ότι η διαφήμιση στο δημοφιλές μέσο κοινωνικής δικτύωσης έχει πλέον θετική επίδραση στην πρόθεση αγοράς των χρηστών/καταναλωτών. Σε έρευνα που πραγματοποιήσαμε, προσπαθήσαμε να σκιαγραφήσουμε την καταναλωτική συμπεριφορά του σύγχρονου Έλληνα καταναλωτή ο οποίος δραστηριοποιείται όλο και περισσότερο στο διαδίκτυο και το Facebook. Προσπαθήσαμε επίσης να δούμε εάν το φύλο και η ηλικία επηρεάζουν αφενός τη συμπεριφορά του Έλληνα καταναλωτή σχετικά με το περιεχόμενο με το οποίο έρχεται σε επαφή στο Facebook κι αφετέρου τη σημασία που δίνουν οι Έλληνες χρήστες στην εικόνα που έχει το αγαπημένο τους brand στο περιεχόμενο που αναρτάται στο δημοφιλές μέσο κοινωνικής δικτύωσης.

Οι βαθιά ριζωμένες οικονομικές κρίσεις αποτελούν πρόκληση για την ερευνητική δημοσιογραφία παγκοσμίως

Οι πόροι για τα ρεπορτάζ ερευνητικής δημοσιογραφίας (investigative reporting) εξαντλούνται σε πολλές χώρες. Ο CoViD-19 επιταχύνει αυτήν την τάση. Η πολιτική των μέσων ενημέρωσης και τα μέσα δημόσια υπηρεσίας γίνονται σημαντικοί παράγοντες στην επιβράδυνση αυτής της αδυναμίας.

Ελληνικός Τύπος ώρα Μηδέν: Τι έχουν στην Ελλάδα οι εφημερίδες και πεθαίνουν;

Σε έναν αγωνιώδη «γύρο του θανάτου» έχει μετατραπεί ο αλλοτινός «γύρος του θριάμβου» περασμένων δεκαετιών για τις ελληνικές εφημερίδες, πανελλαδικές και τοπικές, με τη βασική, πρόχειρη αιτία-«άλλοθι» να εστιάζεται στην απαξίωση της αναγνωστικής συνήθειας εξαιτίας του ανταγωνισμού που ασκούν οι «Συμπληγάδες» της πιο εντυπωσιακής στην κατανάλωσή της, Τηλεόρασης και του σαφέστατα ταχύτερου και πιο ευέλικτου Διαδικτύου. Η εξήγηση αυτή, λογική και απολύτως αποδεκτή έως ένα σημείο, συνιστά μια μάλλον γενική υπεραπλούστευση καθώς φαίνεται να ισχύει μόνο για την ελληνική αγορά καθώς σε άλλες χώρες οι Εφημερίδες και συγκρατούν τις πωλήσεις τους και διατηρούν την αξιοπιστία τους. Το οξύμωρο είναι πάντως ότι αν ακόμη ζει ο ελληνικός Τύπος, έστω και σχεδόν ημιθανής, αυτό το λιγοστό οξυγόνο το οφείλει στους ίδιους τους «δήμιους» που δείχνει με το δάχτυλό του: το Διαδίκτυο και την Τηλεόραση, που συνεχίζουν να αναπαράγουν ή να προβάλλουν την ύλη των εφημερίδων στα πρωτοσέλιδα και τις ενημερωτικές τους εκπομπές, αντίστοιχα, επιστρέφοντας, αν όχι έσοδα, σίγουρα, ωστόσο, πολιτικό κεφάλαιο, ενεργώντας ως «πολλαπλασιαστές» και «καλοί αγωγοί» επιρροής των παραδοσιακών εκδοτών προς την Κοινωνία και την κεντρική πολιτική σκηνή.